کدو کدو قلقله زن
یکی از بازی های معمول ما با دخترهامون انواع و اقسام نمایش بازی کردنه. خیلی به این کار علاقه دارند.
از نمایش با عروسک های سرانگشتی و دست پوش تا اینکه خودمون با همدیگه نقش بازی کنیم یا اینکه به عروسک هاشون یه نقشی بدهیم. معمولا با عروسک ها نمایش یکی از کتابهاشون رو بازی می کنیم.
یکی از کارهای همگی مون می شه پیدا کردن وسایل مورد نیاز برای نمایش.
مثلا یه بار پتوهای نارنجی رنگی که از نوزادی داشتند را انداختیم رو دوششون و عروسک های گاوشون رو بستیم به سر گرز هاشون (از همون ها که بچه های چند ماهه دارند و می زنندش به هر جایی تا صدایی بده) و شدند رستم با گرز گاوسر و پتوشون هم ببربیان بود. تصویرش رو در کتاب هفت خوان رستم دیده بودند (از همون کتاب های بزرگ که برای بچه های خیلی کوچیک نوشته شده و پر از تصویره).
یا اینکه وقتی آبله مرغون گرفته بودند یکی از عروسک هاشون خال خال شد اون هم آبله مرغون گرفت و بعد یک سال هنوز خوب نشده!
یا اینکه تا به حال بارها نمایش گیسو طلا رو بازی کرده ایم و خودمون بنا بر اقتضای وسایلمون داستان رو تغییر هم می دهیم که کلی باعث شادی دخترکهامون می شه. نمی دانید بچه چه لذتی می بره از اینکه ببینه داستان از کتاب درمیاد و لمس می شه.
گرز گاوسر ساخت ما! که هی گاوش از سر گرز می افتاد پایین.
یکی از داستانهایی که بسیار مورد علاقه ی بچه هاست (نه قفط دخترهای ما) و همیشه در اجراش به بن بست می خوریم کدو قلقله زنه. مشکل کدوست. پیرزنه کجا قایم بشه. سعی می کنیم با پتو و اینها حلش کنیم ولی قل نمی خوره. کدوی واقعی هم زود خراب می شه. باید با اسفنج دست به کار شویم.
می خواهم یک ایده بدهم به تولید کننده ی ایرانی. کسی تولید کننده ی عروسک دوز نمی شناسه؟ من مظمئنم که ساخت عروسک پیرزن تو کدو تنبل کلی سود داره و فروش می ره. بچه ها استقبال می کنند. الان بازار عروسک های بچه ها اغلب چینی است. دوستان چینی که به کدوقلقله زن فکر نمی کنند، می کنند؟ یا مثلا ماه پیشونی یا داستانهای دیگه. البته برای ماه پیشونی خیلی راحت می شه ماه درست کرد و چسبوندش به پیشونی بچه ها. اما می شه مثل این سری های عروسک های دیسنی (سیندرلا و دوستان) همراه با وسایل مربوط به داستان اونها، سری های مربوط به کدو قلقله زن رو فروخت مثلا توش یه کدوی پارچه ای داره که باز می شه و پیرزن می ره توش. بعد پیرزن و گرگ و پلنگ و شیر که همگی پارچه ای هستند. یا مثلا خاله پیرزن و مهمانهای ناخوانده. یا رستم و شخصیت های داستان هفت خوان رستم (ارژنگ دیو و زن جادوگر و دیو سفید و ...)
پ.ن: تصمیم گرفته ام ایده هام برای ساخت وسایل و اسباب بازی های ساده مربوط به بچه ها را اینجا منتشر کنم.
نظرات
هلندی سرگردان :
عالی آدم وسوسه می شه درس و مشق ول کنه بپردازه به این مهم. بشینه کدو قل قل زن بدوزه:)
هلندی سرگردان - January 29, 2012 12:30 AM
پیروز :
سلام. تا 3 سال پیش مرتب بلاگتون رو میخوندم .همزمان با تولد کوچولوها که کمتر نوشتید دیگه کمتر اومدم بهتون سر بزنم تا اینکه به طور کل یادم رفت. امروز به طور اتفاقی با جستجو کلمه نازلی سخن بگو احمد شاملو به اینجا اومدم. خیلی خوشحالم که دوباره اومدم اینجا و خوشحالترم از اینکه هنوز هم می نویسید. شما من رو به یاد قدیم و قبل از ازدواج خودم می اندازید که بیشتر اینجا می امدم.خوشحالم. پایدار و پاینده باشید. لطافت طبعتون را صمیمانه دوست دارم
سیما:
چقدر خوندن نظرتون خوشحالم کرد
پیروز - January 29, 2012 3:04 PM
علیرضا :
چین همه جی تولید می کنه! از مهر نماز تا ...! احتمالا به زودی ایده تون از طریق چین وارد ایران بشه!
علیرضا - January 29, 2012 9:15 PM
hassan :
سلام.من رو یاد بچگی هام انداختین حسابی.دلم واسه اون روزها تنگ شد.خوش به حال کوچولوهاتون که هنوز بچه اند.خیلی ذوق کردم.
hassan - January 30, 2012 1:12 AM
فاطمه احمدی :
سلام
فکر کنم :
از بادکنک هم میشه به عنوان کدو استفاده کرد- بعد البته باید پیرزنش کوچیک باشه که بره تو :)))
سیما:
فاطمه جون ما ایده های مختلفی تا به حال داشته ایم. از پوست پرتقال تا پتو.
فاطمه احمدی - January 31, 2012 8:36 AM
sarbehava :
مشکل دقیقاً همین جاست که هزینه تولید کدو قلقله زن و رستم و گرز گاوسر توی ایران خیلی بالاتر از عروسکهای دیسنی است که از چین می آید.
یک پیشنهاد برای کدو قلقله زن: صندلی چرخان کامپیوتر و همان پتو نارنجیها! درسته به جای قل خوردن می چرخه اما خوب شبیه سازی است دیگه! صندلی اگر نشد توی سینی هم می شه نشست و چرخ خورد. اتفاقاً اصلاً هم بد نیست که به جای اصل هرچیزی از شبیهش استفاده بشه... اینجوری قدرت تخیل هم تقویت می شه! جدی می گم...بچه هایی که همه جور وسیله مخصوص برای هرچیزی دارند و یا بینهایت اسباب بازی فکر می کنند که اگر وسیله مخصوص کاری نبود نمی شود آن کار را انجام داد. انعطاف پذیریشان نسبت به محیط هم به همان نسبت پایین می آید. یکی از چنین بچه هایی که ۲-۳ سالش هم بیشتر نبود وقتی توی فنجان دسته دار بهش آب دادند گفت این که مال آب نیست مال چایی است!
سیما:
محدثه جان ما تا به حال ده بار بیشتر نمایش کدو قلقله زن تو خونه داشتیم و هر بار هم یه ایده زدیم. همانطوری که تو متن نوشتم ما اصولا داستانها رو عوض می کنیم متناسب با وسایلمون.
من مقدمه ای نوشته بودم برای اینکه ایده بدهم به تولید کننده. راستش مستقیم و غیر مستقیم شنیده بودم ایده هام رو بدهم و خریدار داره و اتفاقا تو همین نظرهای همین پست موردی هم پیش آمد.
sarbehava - February 1, 2012 4:16 AM
قاسم :
من با خواندن این کامنتها فهمیدم که سربه هوا کیست. نمی دانستم محدثه هست. طفلک محدثه چقدر زحمت کشیده بود و خودش را پشت این شخصیت پنهان کرده بود
قاسم - February 12, 2012 1:09 PM