آغاز بیست سالگی مجلهی نجوم
ویژه نامهی نجوم را دیدم و شاد شدم. خسته نباشید به همهی کسانی که این سالها مشغولش بوده اند. متاسفانه خیلی دیر ایمیلی را دریافت کردم که خواسته بود خاطرهای بنویسم. این موقعیت را از دست دادم که تشکر کنم و خسته نباشید بگم.
وقتی شمارهی یک مجله را دیدم دانش آموز بودم و عضو رصدخانهی کانون پرورش زعفرانیه. در کلاسهای نجوم آنجا شرکت میکردم. آقای حیدرزاده (سردبیر نجوم در آن زمان) در رصدخانهی کانون به ما تحول ستارگان درس میدادند. از اون روزها نوزده سال گذشته. در این سالها چندین نفر از دوستان وآشنایانم درگیر کارهای مجله بوده اند و به این واسطه شاهد روزهای سختشان بودهام.
خوشحالم و میدانم وارد بیست سالگی شدن برای چنین مجلهای با شرایط ما چقدر مشکل است و چقدر تبریک دارد.
خسته نباشید به همهی دست اندکاران مجله. امیدوارم صد سالگی اش را جشن بگیرند، در حالی که دیگر کاملا حرفهای شدهاند.