"... وچون ما همیشه صد در صد را می خواهیم، آن هم صدی که فقط در ذهن خود ما درست است ، مدام به وضعیت صفر می رسیم.و چون نگاه تاریخی نداریم، مدام تاریخمان تکرار می شود.و چون نگاه علمی نداریم ، تجربیاتمان را آزمایش نمی دانیم تا از آن قانون علمی کشف کنیم. همه چیز را بد شانسی یا خوش شانسی می گیریم.اگر انقلاب ایران را آزمایشی می گرفتیم که سی میلیون نگاه علمی نتیجه آن را چه درست و چه غلط بررسی می کند ، تا حالا به قوانین خوشبختی اجتماعی خود رسیده بودیم....
از طرفی ما ایرانی هستیم.وما ایرانی ها در سود شریکیم، اما در زیان شراکتمان را به هم می زنیم. تا حالا یک ایرانی را دیده اید که خودش را در پول نفت سهیم نداند؟اما تا حالا چند تا ایرانی را دیده‌اید که خودش را در انقلاب و بخصوص جنبه های منفی اش سهیم بداند؟..."

اگر هنوز این نوشته ی مخملباف را نخوانده اید حتما بخوانید (تا ته ِ ته) و بدهید دیگران هم بخوانند. تمام هنری که جنبش اصلاحات باید در انتخابات از خودش نشان می داد خیلی ساده و زیبا در این نوشته وجود دارد. کاش دست کم ازش یاد بگیریم این روزها چطور ساده و روان با دیگران درباره ی انتخابات صحبت کنیم. امیدوار، بی عصبیت و بی تحقیر دیگران.